×

Gedenkteken voor graaf Felix de Merode

Laat het beeld spreken

In de 19de eeuw werden wetten uitgevaardigd die voortaan verboden om in de kerk begraven te worden. Iedereen, ook de rijkste burgers, moest buiten de kerk zijn eeuwige rust zoeken. Dit was een grote verandering: tot dan gebruikten gegoede families een groots grafmonument in de kerk om het belang van hun familie(lid) te illustreren. Het zou ook leiden tot een nieuw type begraafplaats, opgevat als een soort park waar groen en rust centraal staan. Ondanks de nieuwe wetgeving maakte Fraikin nog twee grafmonumenten die in een kerk geplaatst zouden worden. Die twee behoren ook tot de meest traditionele types: één gisant (liggend) voor bisschop Dehesselle en één priant (biddend) voor Felix de Merode. Dit zijn types die al in de middeleeuwen voorkomen.

Felix de Merode is een van de grote namen uit de vroegste jaren van België. Zijn broer sneuvelde in de onafhankelijkheidsstrijd, hij werd lid van het Voorlopig Bewind en het Nationaal Congres. Vandaar de Belgische leeuw die bij hem ligt: de Merode is een Belgische held. Net zoals bij het monument voor Louise-Marie ernaast zijn alle details piekfijn verbeeld. De stof lijkt natuurlijk en met gewicht te vallen, rijk versierd met brokaat. Het toont graaf de Merode als staatsman én als welgestelde edelman.

Met dank aan Fraikin-kenner en kunsthistoricus Frank Tubex voor zijn medewerking.

Bronnen

  • Frank TUBEX, Charles-Auguste Fraikin (1817-1893). Een monografische studie over zijn leven en beeldhouwwerk, onuitgegeven licentiaatsverhandeling, Leuven, 2007.
  • Anon., Museum Fraikin van Herenthals : catalogus der galerij van beeldhouwkunde door den kunstenaar Aug. Fraikin aan Herenthals zijne geboortestad, geschonken ten jare MDCCCLXXXXI, catalogus, Herentals: Bongaerts-Verbeeck, 1891.
  • Frank TUBEX, Fraikingenootschap, brochure, Herentals: Fraikingenootschap, 2010.